دنیا و آدم هایش در عصر جهانی شدن و با وجود همه پیشرفت ها در صنعت و فناوری، نوعی سرگشتگی را تجربه می کنند. چرا؟ چون با تناقض های بی شماری روبرو هستند؛ با بی عدالتی ها، خشونت ها، با فقر و تنگدستی مطلق در سویی و ثروت و عیش مطلق در سوی دیگر؛ با نا امنی و خونریزی و اینکه عده ای از جنگ نان می خورند.
آدم ها در این تاریکی، نور و روشنی را جستجو می کنند، در این پلیدی ها به دنبال خوبی و در میان آلودگی ها در جستجوی پاکی هستند. اینجا «خوبی» به عنوان واقعیتی حقیقی دارای جاذبه ای است که انسان را از قید و بندهای محدوده فردی خود و خودخواهی هایش به عرصه لایتناهی عالم وجود راهنمایی می کند.
امروز در میان این تناقض ها و در سالروز بعثت آخرین پیامبر به یاد آیه ای افتادم که می فرماید: الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِيَّ الأُمِّيَّ الَّذِي يَجِدُونَهُ مَكْتُوبًا عِندَهُمْ فِي التَّوْرَاةِ وَالإِنْجِيلِ يَأْمُرُهُم بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَاهُمْ عَنِ الْمُنكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّبَاتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبَآئِثَ وَيَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَالأَغْلاَلَ الَّتِي كَانَتْ عَلَيْهِمْ فَالَّذِينَ آمَنُواْ بِهِ وَعَزَّرُوهُ وَنَصَرُوهُ وَاتَّبَعُواْ النُّورَ الَّذِيَ أُنزِلَ مَعَهُ أُوْلَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ.
خطاب است به همه، به پیروان سایر ادیان؛ کسانی که نام محمد (ص) را نزد خود در تورات و انجيل نوشته مى يابند. همان پيامبرى كه آنان را به كار پسنديده فرمان مى دهد و از كار ناپسند باز مى دارد و براى آنان چيزهاى پاكيزه را حلال و چيزهاى ناپاك را حرام مى گرداند و از دوش آنان قيد و بندهايى را كه بر ايشان سنگینی می کرده برمى دارد. پس كسانى كه به او ايمان آوردند و بزرگش داشتند و ياري اش كردند و نورى را كه با او نازل شده پيروى كردند همان رستگارانند (اعراف – 157)
رستگاران، آزاد شده از بند تناقض ها و سرگشتگی ها هستند. کسانی که خوبی را بر بدی ترجیح می دهند و پاکی را بر ناپاکی.
خوبی، نیروی جاذبه ایست که آدمی را از زندان تنگ نفس، خودخواهی، جهل، حسد و حرص به وسعت عالم خلقت می کشاند؛ جایی که عرصه اخلاق و خوبی به دیگران برای دنیای بهتر است.
وجود حضرت محمد (ص) رحمتی برای همه عالم است تا همگان را از قید و بندها و زنجیرهای سرگشتگی برهاند؛ او رحمته للعالمین است و همین دلیلی است که پیامبر اکرم یعنی عشق و خوبی برای همه عالم، نه فقط برای خودی؛ عشق و خوبی برای خودی و غیرخودی.
